Hz. YAHYA (A.S)

Adem a.s den Hz. Muhammed s.av ye Kadar Tüm Peygamberlerimizin Hayatlarının Paylaşıldığı Bölümümüz

Mesajgönderen Şatibi » Sal Ağu 03, 2010 6:51 pm


"Ey Yahya! Kitab (Tevrat) 'a kuvvetle sarıl' (dedik). Henüz daha olgunluk çağında iken ona, hikmet (peygamberlik) ver­dik Tarafımızdan ona, kalp yumuşaklığı ve temizlik de (ver­dik). Çünkü o, takva sahibi bir kimse idi." (Meryem: 19/12-13)



Hz. Yahya (a.s)'m, Kur'ân-i Kerîm'de Zikredilmesi:


Hz. Yahya (a.s)'m ismi, Kur'ân-ı Kerîm'in; Ali îmrân, En'âm, Meryem ile Enbiyâ Surelerinde olmak üzere dört ye­rinde geçmektedir.[1]

Cenab-ı Allah, Hz Yahya (a.s)'ı çok övmüş ve onu; iyi, takvalı, dürüst ve dosdoğru olmakla nitelendirmiştir. Yüce Al­lah, onunla ilgili olarak şöyle buyurmaktadır;

"Tarafımızdan ona, kalp yumuşaklığı ve temizlik de (ver­dik). Çünkü o, takva sahibi bir kimse idi. Ana-babasma iyilik ederdi. İsyankar bir zorba değildi.[2]

Yüce Allah, Hz. Yahya (a.s)'a, daha 30 yaşlarında iken peygamberlik verdi. Nitekim Cenab-ı Allah bununla ilgili ola­rak şöyle buyurmaktadır:

"Henüz daha olgunluk çağında iken ona, hikmet (pevgam-berlik) verdik. [3]

Yüce Allah, Hz. Yahya (a.s)'ı; efendi, nefsine hakim ve şehvet ve kötülüklerden uzak kılmıştır. Nitekim Cenab-ı Allah, bununla ilgili olarak şöyle buyurmaktadır:

"Efendi, nefsine hakim ve salihlerden bir Peygamber ola­rak Yahya 'yi müjdeler. [4]



Hz. Yahya (a.s)'m Soyu:


Hz. Yahya (a.s)'m soyu; Yahya b. Zekeriyyâ b. Dan b.

Müslim b. Sâdûk b. Huşbân..... şeklinde olup Hz. Davud'un oğlu Hz. Süleyman'a kadar ulaşmaktadır.

Hz. Yahya (a.s), Hz. Ya'kûb'un oğlu Yehûzâ'nın torunla-nndandır. Araştırmacı soy ehli alimlerine göre; Hz. Dâvud (a.s), Yehûzâ'nın torunlarındandır.[5]



Hz. Yahya (a.s)'ın Doğumu:


Hz. Yahya, Hz. İsa'dan üç ay önce doğdu. Muasır olarak uzun müddet birlikte yaşadılar.

Allah'ında müjdelediği üzere; dürüst, takva sahibi, ve gös­terişten uzak olarak büyüdü.

O, gençliğinde çöle gider ve orada çekirgelerle gıdalanırdı. Çünkü o, Allah'ın kendisine verdiği basit yiyeceklerle yetinir ve ibadeti çokça yapar, çokça Allah'a yalvarır ve Allah korku­sundan dolayı çokça ağlardı.

Rivayet edildiğine göre; Mücahid, Hz. Yahya'nın bu du­rumu ile ilgili olarak şöyle der:

"Hz. Yahya'nın yiyeceği ot idi. Allah korkusundan o ka­dar ağlardı ki, eğer gözyaşı gözünün üzerinde kalsa, elbette onu yakardı.[6]

îbn Asâkir'in şöyle dediği rivayet edilmiştir: "Bir gün, an­ne ve babası, Hz. Yahya'yı aramaya çıktıklarında, onu, Ürdün Gölü yakınında buldular. Yanma vardılar. Onu, Allah'a karşı olan korku ve ibadet içinde (buldular. Onun bu halini görün­ce,) onları şiddetli bir ağlama tuttu."

Yüce Allah, Hz. Yahya'ya, olgunluk yaşında hikmet (pey­gamberlik) verdi. (Tevrat ile ilgili) şeriatı, şeriatın esaslarını ve hükümlerini öğrenmeye koyuldu. Öyle ki benzeri bulunmayan ve derin bir alim oldu. Din konusundaki fetvalar ona sorulur­du. 30 yaşma geldiğinde, ona, risalet ve nübüvvet verildi. Yü­ce Allah, Hz. Yahya'ya bu konu ile ilgili olarak şöyle hitap etmektedir:

"Ey Yahya! Kitab (Tevrat) 'a kuvvetle sarıl' (dedik). [7]

Hayseme'nin şöyle dediği rivayet edilmiştir: "Hz. Yahya ile Hz. İsa, teyze çocuklarıydılar. İsa, yün elbiseler giyerdi. Yahya ise, kıldan dokunmuş elbiseler giyerdi Hiç birinin ne dinarı, ne dirhemi, ne kölesi, ne cariyesi ve ne de sığınacakları bir barınakları vardı. Nerde akşam orda sabah yaşayıp gider­lerdi. Birbirlerinden ayrılmak istediklerinde, Yahya;

- 'Bana tavsiyede bulun!' deyince, Hz. İsa:

- 'Asla öfkelenme!' derdi. Hz. Yahya:

- 'Ben bunu beceremem' deyince, Hz. İsa, ona:

- 'Mal biriktirme ve saklama' diye tavsiye etti. Hz. Yahya:

- 'Bunu, belki yapabilirim' dedi.[8]

Hz. Yahya (a.s), zühd hayatı yaşayıp çoğunlukla insanlar­da uzak yaşar, çölde gezip dolaşır, ağaçların yapraklarım yer, nehir sularmda*\çer ye bazı zamanlarda ise çekirge yemek su-retiyle gıdalanırdı.VBazen kendi kendine: "Ey Yahya! Senden daha çok nimet içinde kim var?'diye sorardı.[9]



Hz. Yahya (a.s)'ın Daveti:


Hz. Yahya (a.s), İsrail oğullarını Allah'a davet ediyor ve onlara göklerin krallığının yaklaşmakta olduğunu müjdeliyordu.

Hz. Yahya'nın davet metodu, hikmet ve güzel öğütten ibadet-_ emretti..? Bu konu ile ilgili olarak İmam Ahrned, Resulullah (s.a.v.)'in şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir:

Şüphesiz ki Cenab-ı Allah, Yahya (peygambere); hem kendisinin amel etmesi ve hem de İsrail oğullarına da onlarla amel etmelerini emretmesi için beş direktifi vahyetti. Fakat o, bunu yapmakta gecikince, İsa, ona:

- 'Senin, kendileriyle amel etmen ve kendileriyle amel et­meleri için de İsrail oğullarına emir vermekle emrolunduğun beş direktif var. Bunları, ya tebliğ et ya da ben, bunları, İsrail oğullarına tebliğ edeceğim' dedi. Yahya:

- 'Kardeşim! Eğer sen, benden daha önce tebligatta bulu­nursan, azablandırılmaktan ya da yere batırılmaktan korkarım' dedi.

Ravi (devamla) derki: 'Bunun üzerine Yahya, İsrail oğul­larını, Beytü'l-Makdis'te topladı. Mescid, İsrail oğullarıyla tıklım tıklım doldu. Kendisi minbere çıkarak Allah'a hamdü senada bulunduktan sonra:

'Onur ve üstünlük sahibi Yüce Allah, bana, beş direktif vahyetti ki, onlarla, hem ben amel edeyim ve hem de sizin on­larla amel etmeniz için size emir vereyim' dedi.

Birincisi: 'Allah'a kulluk edesiniz ve hiçbir şeyi O'na or­tak koşmayasmız. Allah'tan başkasına kulluk edip başka şeyle­ri O'na ortak koşanın durumu şuna benzer:'Bir kimse, kendi öz malından altın ya da gümüş para vererek bir köle satın alır; bu köle, çalışıp elde ettiği kazancı efendisinden başkasına ve­rirse Allah'tan başkasına ibadet eden ve O'na başka varlıkları ortak koşan kimse gibi olur. Hangi birinizin kölesinin böyle olması hoşunuza gider? Cenab-ı Allah, sizi yarattı ve size rızık verdi. Siz de, O'na kulluk edin ve hiçbir şeyi O'na ortak koş­mayın!

İkincisi: Size, namaz kılmanızı emrediyorum. Çünkü Cenab-ı Allah, başka tarafa yönelip iltifat etmeyen kulunun yüzüne karşı yüzünü diker ve ona bakar. Siz de namaz kılar­ken başka tarafa yönelmeyin ve bakmayın.

Üçüncüsü: Size oruç tutmanızı da emrediyorum. Cenab-ı Allah, oruç tutan kimseyi, yanında miskten bir torbacığı bulu­nan kimseye benzetmiştir, Oruç tutan herkesin kuşağı altında bu miskten torbacığm içindeki koku hissedilir. Oruçlunun ağız kokusu, Allah katında misk kokusundan daha güzeldir.

Dördüncüsü: Size Sadaka vermenizi de emrediyorum. Sadaka veren kimse, düşman tarafından tutsak edilen, eli ense­sine bağlanan ve boynu vurulmak üzere ortaya getirilen kim­seye benzer. Bu kimse, düşmanlarına: 'Beni salı vermeniz için size fidye versem ne dersiniz?' der.

Böyle dedikten sonra az ya da çok miktarda fidye vererek kendisini tutsaklıktan kurtarır.

Beşincisi: Size, onur ve üstünlük sahibi Allah'ı çokça an­manızı da emrediyorum. Allah'ı çokça anan kimse, düşman tarafından süratle takip edilip kovalanan ve sağlam bir kaleye sığman bir kimseye benzer. Kul da, onur ve üstünlük sahibi Allah'ı anmakta iken şeytana karşı sağlam bir kaleye sığınmış

olur.[10]



Ehli Kitaba Göre Vaftizin Anlamı:


Hıristiyan din bilginleri; Hz. Yahya'yı, "Yûhannâ" diye adlandırmışlar ve onu, "Vaftizci" (Muammedân) diye lakaplandırmışlardır.[11] Çünkü Hz. Yahya, Hıristiyanlarca ya­pılan vaftiz işini üstlenmişti. Bu, günahlardan tevbe etmek için suyla yıkanılıp takdis etme işidir...

Hz. Yahya, Ürdün çevresinde peygamberliğini açıklayıp insanları (günahlarından arınmak için) tevbe etmeye çağırdı. Bunun üzerine Kudüs halkı ile Ürdün'e yakın kasaba halkı, Hz. Yahya'nın yanına geldi. Hz. Yahya, onları, nehirde vaftiz edip onlara, göklerin krallığının yaklaşmakta olduğunu haber verdi.

Hz. Yahya, Hz. İsa'yı Ürdün nehrinde vaftiz edip takdis .etti. O sırada Hz. İsa, 33 yaşında idi; Yahudiler, Hz. Yahya'ya:

- 'Bu, (o beklenilen) Mesih[12]midir?' diye sordular. Hz. Yahya'da:

- 'Hayır' diye cevap verdi. Bunun üzerine Yahudiler:

- 'Peki o, Peygamber midir?' diye tekrar sordular. Hz, Yahya:

- 'Hayır' dedi. Yahudiler:

O halde Mesih ve Peygamber olmayan birisini niçin vaftiz yaptın?' diye sordular. Hz. Yahya'da:

- 'Ben, sadece çölde: 'Allah'ın yoluna hazırlanın! Allah'ın Yoluna hazırlanın Allah’ın yolu hedefiniz olsun!' diye çağıran bir sesim' diye cevap[13]



Hz. Yahya Niçin Öldürüldü?:


Tarihçiler, Hz. Yahya'nın öldürülmesi ile ilgili bir çok se­bep naklederler... Bunların en meşhur olanını, İbn Kesîr riva­yet etmiştir. Yine bu rivayeti; Üstad en-Neccâr, "Kasasu'l-Enbiyâ" adlı kitabında şu şekilde aktarmaktadır:

"Filistin hükümdarı/valisi Herodes, [14]belalı ve fasık bir kimse idi. Bunun, erkek kardeşinin 'Herodya' adında çok gü­zel bir kızı vardı. Kızın amcası, onunla evlenmek istiyordu. Kız ile annesi de, bu evliliğe razı idiler. Fakat Hz. Yahya, bu evlilik işini Öğrenince, böyle bir şeyin olamayacağını belirt­mişti. Çünkü bu evlilik işi, -Müslümanlara göre haram olduğu gibi- Ehli kitabın şeriatına göre de haram,idi. Bu nedenle de

kızın annesi, Hz. Yahya'ya karşı kalbinde kin besleyip onu bir hile ile öldürmeye karar verdi.

Bu sebeple de kızı Herodya'yı, en güzel bir şekilde süsledi ve en güzel elbiseler giydirdi ve Herodes'un huzuruna yolladı. Kız, Herodes'un aklım başından çelinceye kadar dans etti. (Böylece kız, Herodes'u etkisi altına aldı.) Herodes, kıza:

- 'Dile benden ne dilersen?' dedi. Herodya, annesinin, kendisine öğrettiği gibi:

- 'Şu tabakta, Yahya'nın başını istiyorum' dedi. Herodes, kızın bu isteğini kabul edip Yahya'nın başının kendisine geti­rilmesini emretti. Bunun üzerine Yahya (a.s)'ı, namazda iken öldürdüler ve onu, bir koyun boğazlar gibi boğazladılar. Daha sonra başını, kanlar içinde tabağa koyarak Herodes'a getirdi­ler... Bunun üzerine Herodya'nın, o anda helak olduğunu söy­lenir.[15]

Bu kıssa, bize; İsrail oğulları hükümdarlarının zulüm ve haksızlıkta ne kadar ileri gittiklerini göstermektedir. Çünkü bu hükümdarlar, bir anlık isteklerinden veya dine hürmeti ve se­mavi şeriatlara saygısı olmayan cahil, fasık kimselerin arzula­rını yerine getirme uğruna peygamberleri öldürmeye ve Salih . kulların kanlarını dökmeye cüret etmişlerdir. Ne garip bir şey!!

Çünkü İsrail oğulları, bu kötü âdeti başlatanların ilkidir. Hatta Peygamber öldürmek, onların sapıklıklarının ve taşkın­lıklarının bir alameti ve işareti olmuştur.

Hz. Yahya, Hz. Zekeriyyâ, Hz. İsa'ya karşı tertiplenen o-laylar ve sayılarını ancak Allah'ın bildiği peygamberlerin, hem insanlığın ve hem de Allah'ın düşmanları Yahudilerin ellerin­de suçsuz yere kanlan dökülmüştür.

Kur'ân-ı Kerim, bize; Yahudilerin, yeryüzünde işledikleri suçlan şöyle anlatmaktadır:

Onlar yeryüzünde bozgunculuğa koşarlar. Allah ise boz-

[16]guncuları sevmez.

Yine Yüce Allah, Yahudilerin, peygamberleri öldürdükle­rini açıklama mahiyetinde şöyle buyurmaktadır:

"Ne zaman gönlünüzün arzulamadığı şeyleri söyleyen bir Peygamber gelmişse ona karşı büyüklük tasladınız. Size gelen peygamberlerden bir kısmım yalanlarken, bir kısmını da öldü­rüyorsunuz. [17]

Yüce Allah bu konuyla ilgili olarak devamla şöyle buyur­maktadır:

"Yahudilere: 'Şayet siz, gerçekten inanmıyor idiyseniz, daha önce Allah'ın Peygamberlerini neden öldürüyordunuz?' deyiverin.[18]

Yine Yüce Allah bu konuyla ilgili olarak şöyle buyurmak­tadır:

"Haksızyere Peygamberleri öldürenler..[19]

Hz.Yahya'nın öldürülmesi olayında zorba ve hükümdarın zulmüne karşı çıkan pek çok alimdg öldürülmüştür. Bunların başında Hz. Yahya'nın babası Hz. Zekeriyyâ gelmektedir. Da­ha Önce de geçtiği üzere; bazı tarihçiler, oğlu Hz. Yahya'nın öldürülmesinden sonra, Hz. Zekeriyyâ'nm testere ile biçilerek Öldürüldüğünü belirtmişlerdir.

Said b. Müseyyeb'in şöyle söylediği rivayet edilmiştir: "Buhtu'n-Nasr, Şam'a geldi. Orada Hz. Yahya'nın fokurda­makta olan kanı ile karşılaştı, bunun nedenini sorunca, kendisine meseleyi anlattılar. O da, 70.000 kişiyi orada öldürünce, Hz. Yahya'nın kanı sakinleşip durdu.[20]

.- İşte Hz. Yahya'nın durumu, böyle üzücü bir şekilde sona ermektedir.

İbn Asâkir, Zeyd b. Vakid'in şöyle söylediğini rivayet et­miştir: "Onun başı, Şam Mescidi[21] yapılırken kıble tarafında mihraba yakın olan doğu köşesinde bulunduğunda Hz. Yah­ya'nın kafasını gördüm. Derisi ve saçları hiç değişmemişti.[22]

Başka bir rivayette ise buna şu ilave cümle yapılmıştır: "Sanki henüz yeni öldürülmüş gibiydi."

Derim ki: Hz. Yahya'nın saçının ve derisinin değişmediği ile ilgili durum, garip değildir. Çünkü Resulullah (s.a.v.) bu konuyla ilgili şöyle buyurmaktadır:

"Allah, toprağa, peygamberlerin vücudunu yemeyi haram kılmıştır. [23]

Hz. Yahya'nın öğrencileri, Hz Yahya'nın öldürülmesinden sonra (öldürüldüğü yere) gelip cesedini aldılar ve gömdüler. Daha sonra Hz. İsa'ya gelip ona Hz. Yahya'nın öldürüldüğünü anlattılar. Hz. İsa, onun Öldürülmesi olayına çok üzüldü...

Hz. İsa, davetini açıklayıp insanlara öğüt verdi. Ona, bir çok kişi tabi oldu. Fakat Yahudiler, onu, ansızın yakalayıp öl­dürmeyi planladılar. Allah'ta, onu göğe kaldırıp onların tuzak­larından kurtardı. Bu, Hz. İsa'nın hayatı anlatılırken daha önce geçmişti.[24]



SONUÇ


Peygamberlerin hayatlarım, yaşadıkları tarihler soyları a-rasındaki bağları ve davetlerini detaylı olarak araştıracak kişi­nin imkan dahilinde aşağıda özetleyeceğimiz önemli noktalan göz önünde bulundurması gerekmektedir:

1.Allah, bize; yeryüzüne gönderilen peygamberlerin hepsi hakkında bilgi vermemiştir. Ancak en önemli ve insanlık tari-' hinde büyük iz bırakmış olan peygamberleri anlattı ki, onlarda; UIu'1-azm ve Kur'ân-ı Kerîm'de adı geçen diğer peygamber­lerdir. Yüce Allah'ın şu sözü buna şöyle işaret etmektedir:

"(Ey Resulüm!) Gerçekten Biz, senden önce, pek çok Pey­gamber gönderdik; onlardan bir kısmını sana haber verdik. Bazısını da, sana haber verip anlatmadık. [25]

2. Yeryüzünde kendilerine Peygamber gönderilmeyen bir ümmet yoktur. Yüce Allah, her ümmete mutlaka bir Peygam­ber göndermiştir. Çünkü Yüce Allah bu konu ile ilgili olarak şöyle buyurmaktadır:

" Her ümmet içinde, mutlaka bir uyarıcı (Peygamber) bulunmuştur[26]

Yine Yüce Allah bu konu ile ilgili olarak şöyle buyurmak­tadır:

"Biz, her ümmete, bir Peygamber gönderdik.[27]

3. Hz. Adem (a.s) ile Hz. Nûh (a.s) arasında 1000 yıl gibi bir fetret devri vardır. Kur'ân-ı Kerîm, bu fetret döneminde Hz. İdrîs (a.s)'dan başka bir peygamberden bahsetmem ektedir.

4. Yüce Allah, bize; Hz. Nûh (a.s)'dan sonra sadece oğlu Şam'ın soyundan gelen peygamberleri anlatıp diğerlerinden bahsetmemiştir.

5. Hz. İbrahim (a.s), Hz. Nûh (a.s)'dan sonra olup onun soyundandır. Çünkü Yüce Allah, Saffat Sûresinde bu konu üe ilgili olarak şöyle buyurmaktadır:

Şüphesiz İbrahim, Nûh 'un milletindendi. Çünkü İbrahim,

Rabbine, kalbi selimle geldi.[28]

Hadîd Sûresinde de geçtiği üzere; Yüce Allah, risalet ile nübüvveti, Hz. Nûh (a.s) ile Hz İbrahim (a.s)'ın soyuna ver­miştir. Çünkü Yüce Allah bu konu ile ilgili olarak şöyle bu­yurmaktadır:

"And olsunki Biz, Nuh'u ve İbrahim'i, (Peygamber ola­rak) gönderdik. Peygamberlik (Nübüvvet) ile Kitabı da, onla­rın soyuna verdik. Onlardan kimi doğru yoldadır.İçlerinden bir çoğu da, yoldan sapmışlardır.[29]

7. Kur'ân-ı Kerîm'de adı geçen Peygamberlerin 18 tanesi, Hz. İbrahim (a.s)'ın iki oğlu Hz. İsmâfl (a.s) ile Hz İshâk (a.s)m soyundandırlar. Sadece Hz. Lût (a.s), Hz. İbrâhîm (a.s)'m kardeşinin oğludur. Nitekim Yüce Allah bu konu ile ilgili olarak şöyle buyurmaktadır:

"İbrahim'e, İshâk'ı ve Ya'k'ûb'u bağışladık. Peygamberli­ği ve Kitapları, onun soyundan gelenlere verdik. Onu, dün ya da mükafatlandırdık. Şüphesiz o, ahirette de salihler (zümresindendir[30]

8. Hz. İsmâîl (a.s), Mekke'de doğup büyüdü. Bir Arap ka­bilesi olan Cürhüm kabilesinden birisiyle evlendi. Onun so­yundan, peygamberliğin kendisiyle son bulduğu, önceki ve

sonrakilerin en üstünü olan son Peygamber "Hz. MUHAM-MED (S.A.V)" geldi.

9. Hz. İshâk (a.s), Şam toprakları (içerisinde yer alan Filis­tin'de doğup büyüdü. İs/Ays ve Ya'k'ûb adında iki oğlu oldu. İs/Ays'm soyundan, Hz. Eyyûb (a.s) ile oğlu Zütkifl Peygam­ber oldu.

Kendisine "İsrail" de denilen Hz. Ya'k'ûb (a.s)'ın, İsrail oğullarının kabilelerini oluşturan 12 tane oğlu vardı. Daha ön­ce de kaydettiğimiz üzere; İsrail oğullarına gönderilen pey­gamberlerin hepsi, Hz. Ya'k'ûb (a.s)'m soyundandır.

10. Kur'an'da adı geçen "Esbat", Hz. Ya'k'ûb (a.s)'m ço­cuklarıdır. Peygamberlik, onlar arasında şu şekilde ortaya çıkmıştır:

a. Hz. Ya'k'ûb (a.s)'in Lavi adlı oğlunun soyundan; Hz. Mûsâ, Hz. Hârûn, Hz. İlyâs, Hz. Elyesa' Peygamber olarak gelmiştir.

b. Yahuza adlı oğlunun soyundan ise; Hz. Davûd, Hz. Sü­leyman, Hz. Zekeriyyâ, Hz. Yahya, Hz. İsa Peygamber olarak gelmiştir.

c. Bünyamin adlı oğlunun soyundan ise; Hz. Yûnus Pey­gamber olarak gelmiştir.

Yine de doğruyu en iyi bilen Cenab-ı Allah'tır.

Bu kitap, Allah'ın yardımıyla tamamlandı. Duamızın so­nu; hamd. alemlerin Rabbi Allah'a mahsustur. Salat ve selam, Efendimiz Hz. Muhammed (s.av.)'e, aile halkına ve. sahabilerinin üzerine olsun.[31]







--------------------------------------------------------------------------------

[1] Bununla ilgili olarak b.k.z: Âl-i İmrân: 3/39; En'âm: 6/85; Meryem: 19/7, 12: Enbiyâ: 21/90 (ç)

[2] Meryem: 19/13-14

[3] Meryem: 19/12

[4] AI-iİmrân:3/39

Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 687-688.

[5] İbn Asâkir, Tehzib, 5/38 ibn sad, Tabakât, 1/55 (ç)

Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 688.

[6] İbn Kesîr, el-Bidâye, 2/54 (ç)

[7] Meryem: 19/12

[8] İbn Kesîr, el-Bidâye ve:n-Nihâye. 2/52

[9] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 688-690.

[10] Tirmizî, Edeb 78; Müsned: 5/244

Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 690-692.

[11] Hz. Yahya'nın, insanları vaftiz ettiğine dair bilgi, Matta İncilinin çeşitli yerlerinden geçmektedir.

[12] İsrail oğulları, 3 peygamberin gelmesini bekliyorlardı. Bunlar, şunlardır: 1.Tekrar geleceğini zannettikleri "İlya," 2. Mesih İsa, 3. Herkesin bildiği ve kend-lerinİn de "O Peygamber" diye bahsettiği Peygamber.

[13] Üstad Abdurrahman Habenneke, el-Akidetü'1-İslamiyye, s. 216

Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 692-693.

[14] Romalılar, genellikle fethettikleri yerlere, yerli vali ve hükümdar atama eğri­minde oldukları için Filistin'de kendilerine tabi olan yerlilerden oluşmuş bir devlet kurulmasına izin verdiler. Bu devlet, M.Ö. 40 yılında son derece akıllı ve seki olan Herodes adlı bir Yahudinin eline geçti. Aynı kişi, tarihe, "BüyükHerodes" adıyla geçmiştir. Herodes, iktidara sahip olduktan sonra aldığı çeşitli akıllı tedbirler ve izlediği dirayetli siyaset sayesinde Yahudi devi etinin,s ınırlannı benzeri görülmemiş bir şekilde genişletti. Öyle ki M.Ö. 40'tan M.Ö. 4'e kadar bütün Filistin ve Ü-dün'ün büyük bir bölümüne hakim oldu. Herodes, bir yandan dini lider ve din a-damlarını himaye ederek Yahûdiferin desteklerini kazandı, diğer yandan da Roma kültür ve medeniyetini yayarak Roma İmparatorluğunu da memnun etti. Fakat Ya­hudiler, siyaset ve devlette söz sahibi olmalarına rağmen din, ahlak ve maneviyat açısından büyük kayıplara uğradılar. Hz İsa'yı Öldürmek isteyen Heredos bu büyük Heredos'tur. Hz. Yahya'yı şehit eden ise onun torunu olan Heredos olmuştur. Herodes'tan sonra devlet, 3'e bölündü, (ç)

[15] Üstad en-Neccâr, Kasasu'l-Enbiyâ, s. 369

[16] Maide: 5/64

[17] Bakara: 2/87

[18] Bakara: 2/91

[19] Â1 i-imrân:3/21

[20] İbn Kesîr, el-Bidaye, 2/55 (ç)

[21] Şam Mescidi (Camiî), Emeviler döneminde zamanın hükümdarı Abdulmelik b. Mervan döneminde başlanıp Veîid döneminde bitirilmiştir

[22] İbn Kesîr, el-Bidaye, 2/55 (ç)

[23] Ebu Dâvud, Salat 201, Vitr 26; Nesâî, Curna 5; İbn Mâce, İkame 79, Cenaİz 65; Darirnî, Salat 206; Müsned: 4/8; Îbnü'l-Esîr, el-Camitrl-Usul, 9/265

[24] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 693-696.

[25] Mü'min: 40/78

[26] Fatır 35/24

[27] Nahl: 16/36

[28] Saffat: 37/83-84

[29] Hadîd: 57/26

[30] Ankebût: 29/27
Şatibi
Mesaj Panosu Yöneticisi
Mesaj Panosu Yöneticisi
 
Mesajlar: 2552
Kayıt: Pzt Şub 15, 2010 6:41 pm

Dön Peygamberler Hayatı

Kimler çevrimiçi

Bu forumu gezen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir